Czy głód naprawdę przejmuje kontrolę nad mózgiem?

Głodny człowiek podobno nie jest sobą, ma krótki lont, gorszą koncentrację i pilnie potrzebuje "czegoś na już". Ile w tym prawdy? Czy pusty żołądek naprawdę tak łatwo przejmuje stery nad mózgiem? Okazuje się, że jesteśmy znacznie bardziej wytrzymali, niż chcieliby tego producenci wysokoprzetworzonej żywności.

Wybija południe, drugiego śniadania nie było, a mózg nagle zamienia się w watę cukrową. Reklamy podpowiadają, że trzeba natychmiast wrzucić w siebie przekąskę albo "ryczącego" batona, bo inaczej logika się rozsypie, a otoczenie oberwie rykoszetem. Polak głodny to zły - tego typu hasła zrobiły swoje: nauczyły nas traktować dłuższą przerwę od jedzenia jak zapowiedź poznawczej katastrofy.

Tyle że nauka i rozsądna dietetyka wcale tego nie potwierdzają. Nie chodzi tu oczywiście o głód wynikający z długotrwałego niedożywienia, lecz o post przerywany (Intermittent Fasting - IF), czyli przerwę od jedzenia (np. nocną), która ma porządkować rytm posiłków, stabilizować glikemię, wspierać kontrolę masy ciała i pracę przewodu pokarmowego.

Duże badania dowodzą, że zdrowy dorosły mózg jest bardziej wytrzymały, niż chcieliby producenci przekąsek. A dietetyk Sebastian Dzuła w rozmowie z TVN24+ pokazuje, że metoda na głód istnieje - także podczas postu.

Jak go zaplanować, żeby nie kończył się kapitulacją przy automacie z batonami? I który rodzaj postu większości z nas wyjdzie na dobre?

Pusty żołądek to nie awaria mózgu

Jeśli reklamy nauczyły nas bać się chwili bez przekąski, metaanaliza opublikowana w "Psychological Bulletin" pokazuje, że ta obawa nie zawsze ma solidne podstawy. Psycholog Christoph Bamberg i neuronaukowiec David Moreau sprawdzili, czy poznawcze rezerwy rzeczywiście kurczą się wtedy, gdy żołądek jest pusty.