İsrail basınından Mekke Ortak Savunma Anlaşması analizi: Tel Aviv’i düşündüren yeni denklem

Cumhurbaşkanı Erdoğan, Suudi Arabistan Veliaht Prensi Selman ve Pakistan Başbakanı Şerif tarafından Mekke’de imzalanan ‘Mekke Ortak Savunma Anlaşması’ İsrail basınında geniş yer bulmaya devam ediyor.

Son olarak İsrail’in Maariv gazetesinde yayımlanan analizde göre Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan arasındaki ittifak İsrail karşıtı olarak tanımlanmasa da, yoğunlaştırdığı askeri, ekonomik ve nükleer gücün Tel Aviv’i yeniden düşünmeye zorladığı ifade edildi. İttifak için, “tamamen farklı bir ağ” ifadesi kullanıldı.

Maariv’deki Emekli Albay Amir Noy imzalı yazıda, İsrail’in ittifakı doğrudan bir tehdit olarak görmek yerine, buna karşı kendi ittifak ağını oluşturması gerektiği belirtildi.

Habere göre devletler ittifaklarını yalnızca ilan ettikleri düşmanlara göre değil, sahip oldukları çıkarlar, birleştirdikleri kapasite ve karşılaşmaya hazırlandıkları senaryolara göre kuruyor.

Anlaşmada İsrail’in düşman olarak tanımlanmadığına dikkat çeken Noy, buna rağmen Tel Aviv’in yalnızca anlaşmanın maddelerine bakarak daha geniş stratejik tabloyu gözden kaçırmaması gerektiğini savundu.

Yazıda, ‘Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan’ın İsrail’i, resmen düşman ilan etmesini beklemeye gerek yok. Bunun İsrail'in göz ardı edemeyeceği stratejik bir gelişme olduğunu anlamak için yeterli sebep var” ifadeleri kullanıldı.

Analize göre Türkiye’nin ittifaka büyük bir ordu, gelişmiş savunma sanayisi, insansız hava araçları, hava ve deniz gücü ile bölgesel nüfuz hedefleri getirdiği iddia edildi. Suudi Arabistan ekonomik güç, enerji kaynakları, coğrafi derinlik ve Körfez’deki stratejik konumuyla öne çıkarken, Pakistan’ın ise büyük ordusunun yanı sıra operasyonel deneyimi ve nükleer kapasitesiyle ittifakın askeri ağırlığını artırdığı vurgulandı.

Analizde, bu nedenle anlaşmanın “İsrail karşıtı bir ittifak” olarak nitelendirilemeyeceğini ancak İsrail’in görmezden gelemeyeceği ölçekte bir bölgesel güç potansiyeli taşıdığını ifade ediyor.

Haberde, Mekke’de imzalanan anlaşmanın Türkiye’nin Suriye’de artan etkisinden bağımsız değerlendirilemeyeceği iddia edildi.

Analizde, Suriye’de yeni ordunun Türkiye’nin etkisi altında şekillenmesi ve Ankara’nın ilerleyen dönemde Lübnan’daki nüfuzunu da artırması halinde İsrail’in kuzey ve doğusunda Türkiye merkezli bir stratejik alan oluşabileceği öne sürüldü.

Haberde ayrıca şu ifadeler yer aldı:

İsrail sınırında Türk tanklarını hayal etmeye gerek yok. Ankara'nın silahlar, eğitim, istihbarat, altyapı ve siyasi bağlantılar yoluyla Şam ve Beyrut'u etkilediğini hayal etmek yeterli. Ankara – Şam – Beyrut, bu zaten İsrail'in referans senaryo olarak hazırlanması gereken bir güvenlik senaryosudur.

Haberde, söz konusu ittifaka karşı İsrail’in hangi adımları atabileceği de şu şekilde sıralandı: Savaşa girmemeli. Türkiye'yi düşman ilan etmemeli. Ve "İslam'a karşı ittifak" kurmamalı. Bir denge kurmalı. İsrail, tek bir ittifak algısından, ittifaklar ağı algısına geçmelidir.

Analizin en dikkat çekici bölümlerinden birinde ise İsrail’in Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan ile asker sayısı, ekonomik güç veya insan gücü bakımından rekabet edemeyeceği vurgulandı.

Bu doğrultuda İsrail’in ABD, Hindistan, Yunanistan, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi, Mısır ve Amman’ın yanı sıra Latin Amerika’daki yeni ortaklarla kendi güvenlik ağını oluşturması gerektiği savunuldu.