Hopa'da çay üreticileri taban fiyatının maliyetin altında kalmamasını istedi

Hopa-Kemalpaşa Ziraat Odası Başkanı Olcay Muti, 2026 yılı yaş çay hasat sezonu öncesinde üreticilerin içinde bulunduğu tabloyu kamuoyuyla paylaştı. Yapılan maliyet çalışmasına göre; gübre, işçilik, bakım, hasat, taşıma ve üretici emeği dahil olmak üzere bir dekar çay üretiminin toplam maliyeti 75 bin TL'ye ulaştı. Dekar başına ortalama bin 800 kg yaş çay yaprağı alındığı dikkate alındığında, 1 kg yaş çayın maliyeti 41,66 TL olarak ortaya çıktı. Üreticilerin talebi nettir, yaş çay taban fiyatı en az 41 TL artı 5 TL destekleme toplamda 46 TL seviyesinde olmalıdır.

Artan girdi maliyetleri üreticiyi ciddi şekilde zorlamaktadır. Gübre fiyatları sürekli yükselmekte, işçilik ve taşıma giderleri her geçen yıl artmaktadır. Bu durum üretimi sürdürülemez hale getirmektedir. Çay üreticisi her sezon biraz daha yoksullaşmaktadır. Bu fiyatların altında çay fiyatı belirlemek patronların sırtını sıvazlamak, üreticiye ise ihanet etmektir.

Kota ve kontenjan uygulamaları üreticiyi özel sektöre mahkûm etmekte, düşük fiyatlarla satış yapmaya zorlamaktadır. Özel sektörün denetimsizliği kota ve kontenjan uygulamaları ile birlikte vahşi bir hale gelerek, üreticinin ürününü yok fiyatına satmasına neden oluyor.

Bugün devletin sorumluluğu, üreticinin insanca yaşam koşularında hayatını sürdüreceği bir fiyat belirlerken, toprak sağlığını gözetecek, ekolojik tahribata yol açmayacak tarım politikaları üretmektir. Özel sektöre devlet fiyatının altına fiyat veremeyecek yaptırımlar getirmek yine devletin sorumluluğundadır.

Çay üretimi sadece ekonomik bir faaliyet değil, Doğu Karadeniz'in yaşam biçimidir. Üreticinin ayakta kalması; bölgenin sosyal ve ekonomik yapısının korunması anlamına gelmektedir. Bu nedenle çağrımız nettir, yaş çay taban fiyatı maliyetin altında olmayacak şekilde belirlenmelidir. Destekleme ödemeleri artırılmalı ve zamanında yapılmalıdır. Kota kaldırılmalı ve kontenjan uygulamaları üreticiyi mağdur etmeyecek şekilde yeniden düzenlenmelidir. Toprak sağlığı ve ekolojik yıkım gözetilerek tarımda planlı ve sürdürülebilir politikalar hayata geçirilmelidir.