Meclis Çocuk Şiddeti Araştırma Komisyonu Raporu Dokuz Ay Gecikmeyle Yayımlandı

Meclis’te çocukların her türlü şiddetten korunması ve ruh sağlıklarının gelişimi için alınması gereken tedbirlerin değerlendirilmesi amacıyla 8 Ekim 2024’te bir araştırma komisyonu kuruldu. Muhalefetin çalışmalarının yavaşlığını eleştirdiği komisyon, raporunu 4 Mart’ta Meclis Başkanlığı’na teslim edebildi. Ancak rapor bundan sonra da yayımlanmadı. Komisyon üyelerinden olan CHP İstanbul Milletvekili Suat Özçağdaş, 14 Nisan’da yaşanan okul saldırıları sonrası Meclis’te saldırılarla ilgili komisyon kurulması hakkındaki önergeler görüşülürken söz konusu raporu anımsatarak “Komisyonda son toplantı 19 Mart 2025’te yapıldı. Rapor dokuz ay sonra geldi, başkanlığa bir yıl sonra sunuldu ama ne hikmetse henüz yayımlanamadı” tepkisini gösterdi. Bu tepkilerin ardından komisyon raporu 22 Nisan’da yayımlandı. ‘RAPORUN ETKİNLİĞİ ZAYIFLADI’ Muhalefet partileri, rapora düştüğü şerhlerde bu gecikmeleri eleştirdi. CHP’nin şerhinde “Komisyon raporunun kamuoyuna çalışmalarının bitmesinden ancak aylar sonra sunulması, ağır vakalar etrafında oluşan toplumsal duyarlılığın süreklileştirilmesini zorlaştırmış; tartışmanın gündemden uzaklaşmasına ve önerilerin kamuoyunda karşılık bulmasının güçleşmesine yol açmıştır” denildi. DEM Parti’nin şerhinde ise “Komisyon çalışmalarının bitmesinin üzerinden yaklaşık 9 ay geçmesine rağmen taslak raporun ancak Aralık 2025’te paylaşılmış olması, denetimi zamana yayan ve etkisizleştiren bir durum yaratmıştır” değerlendirmesi yapıldı. Ayrıca geçmişte benzer konulu çok sayıda komisyon kurulduğu anımsatılan şerhte “Aynı sorunlara dair belli aralıklarla benzer raporlar yazılması, Meclis’in denetim yetkisinin kağıt üzerinde kaldığının belgesidir. Çocukları koruyacak olan yeni komisyonlar ve ‘temenni’ dolu raporlar değil; cezasızlık politikalarıyla hesaplaşan, şeffaf veri paylaşan ve çocukları siyasi hesapların üstünde tutan radikal bir sistem değişikliğidir” ifadeleri yer aldı. İYİ Parti’nin şerhinde de “Gecikme, çocuklara yönelik şiddet ve istismar gibi hayatiyet taşıyan bir alanda meclis araştırması mekanizmasının işlevselliğini zedelemiş, kamuoyunda farkındalık yaratma kapasitesini aşındırmış, komisyonun tespit ve önerilerinin caydırıcılığını zayıflatmıştır” yorumu yapıldı.