Siyasetçilerin Uçuşu ve Yapay Zeka Adayları

Uçan uçana...

Bazen belediye başkanı uçuyor, bazen milletvekili. Uçmadan önce dedikodusu çıkıyor. Normalde hemen çıkıp bu dedikoduları yalanlamasını beklersiniz. Ama ne bir ses ne bir nefes. Ölü taklidi yapılıyor. Üzerine çok gelindiğinde yarım ağız “Bir yere gittiğim yok. Yerimdeyim” diye sıradan bir açıklama. Normalde “Ne münasebet, bu söylentileri şahsıma yönelik hakaret sayarım” denmesini beklersiniz. Ama yok; öyle üst perdeden bir tekzip gelmez. Bir süre sonra dedikodular yeniden dallanıp budaklanır. Bir kez daha kendisine sormak için aradığınızda GSM operatörünün “Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor” anonsunu duyarsınız. Belli ki muhterem telefonunu uçuş moduna almış. Artık uçuşa hazırdır.

Sadece gazeteciler değil genel başkanının telefonlarını da açmaz. Gece yarısı atılan “Bizi sattın şerefsiz” tiratları o saatten sonra yürek soğutmadan öte bir işe yaramaz.

Aday gösterirken aklınız neredeydi diye sorarlar adama. Sorarlar sormasına da alınan cevap: “Ama yapay zekâya sormuştuk” olur. Doğal zekâlarına güvenmemişler belli ki...

Ama yapay zekânın da işe yaramadığı ortada. Muhalif medyanın “Dosyaları varmış, tehdit edildiği için geçmiş” yorumlarıyla vaziyeti kurtarmaya çalışır. İyi de mübarek, madem dosyaları olduğu biliniyor parti neden gereğini yapıp disiplin sürecini başlatmaz?

SHP’DEN ÖRNEK ALIN

1989 yerel seçimlerinde SHP İstanbul’un 24 ilçesinden 21’ini kazanmıştı. Bu 21 ilçe belediye başkanından üç belediye başkanı hakkındaki yolsuzluk iddiaları nedeniyle ihraç edilmiş, üç belediye başkanı da disipline verilince partiden istifa etmişti. Üstelik bu belediye başkanları hakkında verilmiş bir adli karar olmamasına rağmen. Ama bu ihraç nedeniyle kimse SHP’yi yolsuzlukla suçlayamadı.

Belediye başkanlarının haklarında yolsuzlukla ilgili dosyalar olduğu için hapse girmekten korktuklarından iktidar partisine geçtiği malum. Korkmakta pek de haksız sayılmazlar. Zira iktidar, istisnai bir durum olan tutuklu yargılanmayı muhalif belediye başkanları söz konusu olduğunda istisna olmaktan çıkarıp kural haline getirdi. İktidar partisine mensup belediye başkanıysan korkma. Hakkında dava kolay kolay açılmaz. Eğer açılmışsa parayı tek başına yemişsindir. Onu da sana yedirmezler. Dava açılır ama tutuklama nadiren olur. Genellikle görevden alınır ve kendisine “Getir bakalım cukkaladığın paraları” denir.

Belediye başkanlarını anladık, iyi de milletvekilleri niye geçiyor birader?

MERKEZ YOKLAMASININ SONUCU

Aslında olayın özünü herkes ıskalıyor. Gerek belediye başkanı gerekse milletvekillerinin parti aidiyeti yok. Bunun da tek nedeni, önseçim yerine merkezden atanmaları. Önseçim olduğunda partide uzun yıllar görev yapmış, örgütün tanıdığı bildiği isimler dışında birinin seçilme şansı yok. Ama genel başkanlar ve genel merkez yönetimleri biat kültürünün sonucu olarak çoğunlukla belediye başkanı ve milletvekillerini belirleme yetkisini örgüte vermek istemiyor. Sonuç ortada. Bir de ne pahasına olursa olsun seçimi kazanma hırsı da yanlış aday belirlemede etken olabiliyor. Bir ilin belediye başkanını farklı bir siyasi çizgide de olsa hatta bir tarikat mensubu da olsa aday gösterebiliyor. Sülyemancılar tarikatı gibi mesela.

Bir belediye başkanı ya da bir milletvekili eksik olsa ne kaybedersiniz ki... Sonuçta; ilk fırsatta partiden istifa edebiliyor. Tabii yıllardır partili olan ya da önseçimle gelmiş olanlar da var istifa edenler arasında. Ama dediğimiz gibi bu türden olanlar istisna. Günahı vebali de örgütün boynuna der, geçersiniz.