Hint hokeyinin 51 yıllık bekleyişi sona erecek mi? Hindistan 1975'te Dünya Kupası'nı kazandı. O tarihten bu yana takım bir daha Dünya Kupası madalyası kazanamadı.
Hindistan, yeni Dünya Kupası kampanyasını 15 Ağustos'tan itibaren Hollanda ve Belçika'da başlattı.
Böyle bir durumda, 1975'teki tarihi zaferin iki büyük kahramanı Ashok Kumar ve Aslam Sher Khan, hayatlarını değiştiren turnuvayı anıyor.
Biri finalde galibiyet golünü atmıştı. İkincisi Hindistan'ı yarı finalde yenilgiden kurtardı.
bugün Hindistan vs Pakistan
O tarihi zaferi biraz sonra konuşalım ama önce bu Dünya Kupası'ndan bahsedelim.
Hindistan-Pakistan rekabeti Çarşamba günü FIH Erkekler Hokey Dünya Kupası sahnesine geri dönecek. Bu yarışmada sadece prestij tehlikede olmayacak.
Hindistan'ın ikinci turda yer alabilmesi için en azından bir beraberliğe ihtiyacı varken, Pakistan'ın mücadelesine devam edebilmesi için Amstelveen'deki Wagner Stadyumu'ndaki D Grubu maçını kazanması gerekecek.
Hindistan iki maçta üç puan topladı. Sezona Galler'e karşı 3-1'lik bir galibiyetle başladılar. İkinci maçta Hindistan, İngiltere'ye 2-4 mağlup olmak zorunda kaldı.
Pakistan'ın hesabında bir puan var. İngiltere'ye 1-4 yenilmiş, Galler'le ise 3-3 berabere kalmıştı. İngiltere zaten hak kazandı.
51 yıl önce kazanılan şampiyonluğun anıları
Ashok Kumar şöyle diyor: "1975 Dünya Kupası zaferinin anıları hala aklımda. Her şey sanki dün olmuş gibi."
15 Mart 1975'te oynanan finalde Hindistan, Pakistan'ı 2-1 mağlup etti. Maçın bir noktasında Hindistan 0-1 gerideydi ancak Hint takımı harika bir geri dönüş yaparak şampiyonluğu kazandı. Bugün bile bu, Hindistan'ın erkeklerdeki tek hokey Dünya Kupası şampiyonluğudur.
Bu tüm takım için bir zaferdi. Ama en çok iki an hatırlanır. Birincisi Aslam Sher Khan'ın yarı finalde Malezya'ya attığı gol.
İkincisi, Ashok Kumar'ın finaldeki tartışmalı ama belirleyici golü.
Finali hatırlatan Ashok Kumar, "Maç çok hızlı devam ediyordu. Skor 1-1'di ve maçın bitmesine sadece 12 dakika kalmıştı. Sonra penaltı korneri bulduk. Direkt şut kullanmayı tercih etmedim."
"Sağ taraftan çemberin üzerinden geçtim, iki defans oyuncusunu yendim ve topu VJ Phillips'e verdim."
"Phillips birkaç oyuncunun yanından geçti ve topu bana geri verdi. O sırada kale direğinin tam önündeydim. Hemen şutunu çektim. Top direğin köşesine çarptı ve dışarı çıktı."
"Malezyalı hakem Galasingham Vijayanathan bir süre şaşkınlığa uğradı. Bir süre bekledi ve ardından golü verdi."
"Sonrasında ne oldu hatırlamıyorum. Bu bir tutkuydu. Kazanabileceğimize inanıyorduk. Gol konusunda bir tartışma vardı ama bizim için çok önemliydi."
Bundan sonra Hindistan büyük bir baskıyla karşı karşıya kaldı. Pakistan sürekli saldırıyordu.
Ashok, "Son 10 dakika en zor dakikamızdı. Pakistanlı oyuncular üzerimize saldırdı. Ama biz onların gol atmasına izin vermek istemedik. Sonra son düdük çaldı ve dünya şampiyonu olduk. Bütün dünya ayaklarımızın altındaydı."
Ancak Ashok, bu zaferin tek bir oyuncu olmadan mümkün olamayacağına inanıyor.
"Aslam Sher Khan yarı finalde gol atmasaydı finale çıkamazdık. Onun golü tüm turnuvanın dönüm noktasıydı."
Mükemmel bir defans oyuncusu ve penaltı korneri uzmanı Aslam Sher Khan, turnuva boyunca şansını bekledi. Şaşırtıcı olan ise lig aşamasında tek bir maç bile oynama şansı yakalayamamasıydı.
Aslam, "O dönemde durum çok farklıydı. Kimse açıkça söylemedi ama takımda istenmediğim açıktı."
"Kuala Lumpur'a geleli 13 gün olmuştu ve hâlâ ilk maçımı bekliyordum. Geceleri ağlar ve takımda oynamanın hayalini kurardım."
Yarı finalde dileği yanıt buldu.
Hindistan, Malezya'ya karşı birçok penaltı kornerini kaçırmıştı. Takımın üzerindeki baskı giderek artıyordu. Maçın bitmesine yaklaşık sekiz dakika kalmıştı ve Hindistan 1-2 gerideydi.
Stadyumda 50 bine yakın seyirci vardı. Hindistan'ın her hatasında yüksek ses çıkarırlardı.
Aslam şöyle anımsıyor: "Koç hâlâ beni beslemeye sıcak bakmıyordu. Ancak menajer Balbir Singh Sr. sonunda artık yalnızca Aslam'ın besleneceğini açıkça belirtti."
Daha sonra Michael Kindo çağrıldı ve Aslam sahaya girdi.
Bu kararın doğruluğu hemen ortaya çıktı. İki dakika sonra Hindistan penaltı kornerini kullandı.
Aslam, "Bunun benim anım olduğunu düşündüm. Tılsımı öptüm ve şutunu çektim. Top kalecinin yanından ağlara gitti. Skor 2-2 oldu."
"Tüm takım rahat bir nefes aldı. Maç uzatmalara gitti. Orada Harcharan Singh galibiyet golünü attı ve bizi finale taşıdı."
"Bu hayatımın en muhteşem anıydı."
Finale bir gün kala Aslam'ın bugün bile unutamadığı bir olay daha yaşandı.
Aslam, "Balbir Singh Sr. beni camiye götürdü. Hindistan'ın zaferi için dua etmek istedi" diyor.
"Hintli ve Pakistanlı oyuncular için tek otobüs vardı. Balbir camiye gittiğinde Pakistanlı oyuncular şaşırdı. Bazıları bana bir Sih'in camide nasıl namaz kılabileceğini sordu."
Aslam, "Çok duygusal bir andı" diyor.
"Dönüşte yanımda oturan Pakistanlı oyuncu, bugün çok özel bir şey olduğunu söyledi. İnanışa göre Allah, kapısına ilk gelen kişiyi eli boş döndürmez. Artık seni zaferden bile mahrum etmez."
Aslam gülümseyerek, "Bundan sonra finalde yaşananları tüm dünya biliyor."
O dönemde Hindistan'ın hokey zaferleri popüler kültürün bir parçasıydı. 1979 yapımı Gol Maal filminde de bahsediliyor.
Filmde Amol Palekar'ın karakteri hasta olduğunu bahane ederek hokey maçı izliyor ve şöyle diyor: "Dostum, bugün Govinda ve Ashok Kumar da orada olsaydı çok eğlenceli olurdu."
Farklı bir zamandı. O zamanlar her evde hokey oyuncuları biliniyordu. Milyonlarca insan Dünya Kupası finalini dinlemek için radyoya bağlı kalıyordu.
Hindistan, 51 yıl sonra yeniden Dünya Kupası sahasında. Yeni nesil de kendisine benzer anılar yaratmak istiyor.
Şimdi Hindistan yeni neslin de bu duyguyu yeniden yaşayabileceğini umuyor.
