Dziwidło olbrzymie zakwitnie w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego

W Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego zakwitnie dziwidło olbrzymie, uznawane za najbardziej śmierdzący kwiat świata.

"To bardzo ważny moment dla wszystkich miłośników roślin" - napisał ogród w mediach społecznościowych.

Już niedługo w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego ma zakwitnąć dziwidło olbrzymie (Amorphophallus titanum). To niezwykłe wydarzenie, bo stanie się to po raz pierwszy na terenie ogrodu.

"To bardzo ważny moment dla wszystkich miłośników roślin" - napisał ogród w mediach społecznościowych. "Jeszcze kilka, kilkanaście dni" - czytamy.

- Dziwidło olbrzymie otrzymaliśmy z Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma w Bonn - przekazała Karolina Sokołowska z Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. - Nazwa idealnie obrazuje zadziwiający wygląd rośliny i jego charakterystyczne cykle, czyli przechodzenie od fazy liścia, przez spoczynek, do kwitnienia, które występuje co kilka, kilkanaście lat, w zależności od wielkości bulwy i warunków otoczenia - dodała.

Kiedy kwitnie, śmierdzi padliną

Dziwidło olbrzymie pochodzi z wilgotnego lasu równikowego na Sumatrze. Należy do rodziny obrazkowatych (Araceae). Gatunek ten został wpisany na czerwoną listę gatunków zagrożonych wyginięciem IUCN z oznaczeniami EN (zagrożony).

Jak napisał Uniwersytet Wrocławski, kwiatostan dziwidła to kolba, a w jej dolnej części znajdują się kwiaty męskie i żeńskie. Roślina może dorastać nawet do trzech metrów wysokości i mieć nawet do 1,5 metra średnicy. Kwitnienie trwa zwykle 2-3 dni.

Kwiaty dziwidła wydzielają niezwykle specyficzny, silny zapach przypominający padlinę. Czasem przypomina on woń mieszanki moczu, odchodów, padlin, zgnitego mięsa. Dlaczego tak śmierdzi? Wszystko po to, aby zwabić padlinożerne chrząszcze i błonkówki, które zapylają kwiaty.

Wzrost temperatury

Kiedy roślina kwitnie, potrafi zwiększyć temperaturę w kwiatostanie.

- Badania prowadzone przez Wilhelm'a Barthlott'a z Ogrodu Botanicznego w Bonn wykazały, że temperatura we wnętrzu kwiatostanu osiągnęła 36 stopni Celsjusza, w chwili, gdy otoczenie wskazywało temperaturę o 9 stopni niższą - zauważyła Sokołowska.

Jak napisał Uniwersytet Wrocławski, celem takiego zwiększania temperatury jest ułatwienie rozchodzenia się substancji zapachowych zwabiających owady, w tym wypadku są to lotne związki organiczne zawierające siarkę.