Migranci próbują dostać się do Ceuty wpław

Migranci próbują dostać się do Ceuty wpław, pokonując odcinek morza oddzielający terytorium Maroka od Hiszpanii. Według szefa rządu enklawy Juana Jesúsa Vivasa skala obecnych przepraw jest nietypowa, nawet jak na okres letni, gdy warunki pogodowe sprzyjają migracji drogą morską. Hiszpańskie służby - straż cywilna, ratownictwo morskie i Czerwony Krzyż - wyławiają osoby znajdujące się w wodzie, a następnie przewożą je do Ceuty. Setki migrantów mają nocować przed ośrodkiem recepcyjnym, który przekroczył już swoją pojemność. Wśród migrantów dominują Marokańczycy Jak podaje Associated Press, wśród osób podejmujących próbę przedostania się do Ceuty dominują obywatele Maroka. Są też nieliczni Algierczycy, którzy wcześniej przebywali w Maroku, licząc na możliwość dotarcia do Europy. Władze hiszpańskiego MSW nie potwierdziły dokładnej liczby osób, które przekroczyły granicę. Minister spraw wewnętrznych Fernando Grande-Marlaska mówił jednak o „nadzwyczajnej, wyjątkowej sytuacji”, zapewniając, że służby działają z wykorzystaniem zasobów stale obecnych na miejscu. Niebezpieczeństwo jest ogromne. Vivas przekazał, że w ciągu ostatniego roku na morzu zauważono 60 ciał osób, które prawdopodobnie zginęły podczas prób przeprawy. Przyczyny wzrostu liczby przepraw nie są jasne Nie wiadomo, co bezpośrednio doprowadziło do nagłego wzrostu liczby migrantów próbujących wpław dostać się do Ceuty. Władze enklawy wskazują na lipcowe orzeczenie hiszpańskiego Sądu Najwyższego. Zgodnie z nim osoby, które docierają do Hiszpanii drogą morską, nie mogą być natychmiast odsyłane za granicę bez przeprowadzenia odpowiedniej procedury. Część działaczy kwestionuje jednak, by decyzja sądu miała istotny wpływ na obecne wydarzenia. Omar Naji z Marokańskiego Stowarzyszenia Praw Człowieka we wschodnim Maroku ocenił, że większość potencjalnych migrantów mogła nawet nie wiedzieć o tym rozstrzygnięciu. Obecna sytuacja przypomina kryzys z maja 2021 roku. W ciągu dwóch dni do Ceuty przedostało się wówczas ponad 8 tys. osób. Doszło wtedy do napięcia dyplomatycznego między Madrytem a Rabatem. Hiszpania przyjęła na leczenie Brahima Ghaliego, lidera Frontu Polisario (organizacji dążącej do niepodległości Sahary Zachodniej, w większości faktycznie kontrolowanej i administrowanej przez Maroko), a Maroko było oskarżane o złagodzenie kontroli granicznych.