Spór o hełmy dla żołnierzy: PiS krytykuje kredyt, rząd pokazuje "hełm z Photoshopa"

Kwestia kupna hełmów dla żołnierzy stała się przedmiotem politycznego sporu. Politycy PiS krytykują ich kupno na kredyt, w odpowiedzi rządzący pokazują, jak niedawno hełmy doklejano żołnierzom na zdjęciach, by ukryć stosowanie sprzętu z czasów PRL. Eksperci przekonują zaś, że dopiero teraz zamykany jest temat, który przez dekady był kompromitujący dla armii.

Żołnierka na zdjęciu czołga się z wysiłkiem i zaciętą miną. Nic dziwnego, bo ma na sobie pokaźny ekwipunek: torbę na maskę przeciwgazową, chlebak (lub śpiwór), ciągnie też skrzynkę na amunicję i karabin. To jednak nie te elementy wyposażenia zwróciły uwagę opinii publicznej. Komentujący dyskutowali o hełmie, który ewidentnie nie pasował do reszty. Eksperci od wojskowości zgodnie stwierdzili, że w rzeczywistości tego hełmu... w ogóle nie było. Niechlujnie doklejono go w programie graficznym, żeby ukryć "stalucha", czyli stalowy hełm produkowany w czasach PRL, który wydano do ćwiczeń.

I choć ta historia ma już ponad pięć lat, a Dowództwo Garnizonu Warszawa szybko usunęło zdjęcie ze swoich kont w serwisach społecznościowych, to fotografia żołnierki w "hełmie z Photoshopa" powróciła teraz w środku dyskusji o tym elemencie wyposażenia polskiej armii.

Po jednej stronie stoi w niej wiceszef MON Cezary Tomczyk, który ogłasza, że rząd zakontraktował kupno 300 tysięcy nowoczesnych hełmów za pieniądze z SAFE. Po drugiej stronie jest były szef resortu obrony Mariusz Błaszczak, który ten zakup nazywa ironicznie "największym sukcesem rządu". Wokół polityków zebrały się już dwa obozy komentatorów. Jedni wyśmiewają rząd, który za kredyty kupuje "podstawowe rzeczy dla wojska", a drudzy uważają, że jeśli ktoś nazywa hełmy "podstawowym sprzętem", to "nie ma pojęcia, o czym mówi".

A w czasie, kiedy wszyscy spoglądamy w górę na przelatujące nad Polską samoloty F-35, to bardziej przyziemne hełmy mogą powiedzieć nam również dużo na temat stanu naszej armii.

"Niech się Pan nie kompromituje", "Himalaje hipokryzji"

Wszystko zaczyna się 3 czerwca 2026 roku, kiedy wiceminister obrony narodowej Cezary Tomczyk publikuje film, na którym trzyma hełm. "Właśnie podpisaliśmy umowę na zakup - uwaga -300 tysięcy takich hełmów dla żołnierzy Wojska Polskiego za ponad 700 milionów złotych w ramach programu SAFE" - ogłasza polityk.

Ta kwota w połączeniu z rodzajem zamówionego sprzętu budzi niedowierzanie u części komentujących. "Nawet na hełmy nas nie stać? Musimy brać pożyczkę w niemieckich bankach na 45 lat?"; "20 gospodarka świata bierze kredyty na hełmy"; "Biorą kredyt na wiele lat, że kupić podstawowe rzeczy dla wojska" - narzekają (pisownia wszystkich wpisów oryginalna).

Nastroje społeczne wyczuwa były szef MON Mariusz Błaszczak. Podpina się pod internetowe niezadowolenie i dwa dni później sam pisze w serwisie X, że rząd w ramach SAFE wziął 44 mld euro pożyczki, "a wiceminister od Tuska za największy sukces uznaje… zakup hełmów". Przyznaje co prawda, że hełmy są potrzebne, ale chwali się, że za jego kadencji w MON kupiono ponad 100 tysięcy hełmów kevlarowych i "nie był potrzebny do tego kredyt". W odpowiedzi Tomczyk publikuje wspomniane wyżej zdjęcie żołnierki w doklejonym hełmie. "Niech się Pan już nie kompromituje. Doklejał Pan hełmy w photoshopie zamiast dbać o żołnierzy. Wstyd!" - pisze wiceminister.

Polityczny przekaz podważający sens wydawania milionów z SAFE na hełmy niesie się jednak dalej. Wicerzecznik PiS Mateusz Kurzejewski publikuje grafikę, na której powtarza argumenty Błaszczaka: "44 mld euro kredytu, a największe sukcesy to… refinansowanie umów i hełmy".

Takiej narracji ostro sprzeciwiają się eksperci od wojskowości. W serwisie X Jarosław Wolski nazywa wpis Mariusza Błaszczaka "Himalajami hipokryzji", a Dawid Kamizela dosadnie pisze, że grafika rzecznika PiS to "prosty, wulgarny, debilny przekaz, który jest nokautowany w pięć minut od jego pojawienia się".

Powiecie: ot, kolejna błaha dyskusja między dwoma politykami. Ale akurat polityczna debata o hełmach jest nietypowa, bo nie zaistniałaby, gdyby nie... ponadpolityczna zgoda.