W Rosji brakuje benzyny: kryzys paliwowy paraliżuje kraj

W Rosji benzyna stała się towarem deficytowym. Od kilku tygodni mieszkańcy niemal wszystkich regionów kraju zmagają się z poważnym kryzysem paliwowym, który dotknął zarówno wielkie metropolie, jak i najmniejsze wsie. Sytuacja na stacjach benzynowych przypomina sceny z czasów schyłku ZSRR: długie kolejki, ograniczenia w sprzedaży, a nawet całkowity brak paliwa. To, co się dzieje, jest surrealistyczne. Benzyna znika w godzinę, a ceny szybują w górę – relacjonuje jeden z mieszkańców Kaliningradu.

Logistyka na granicy załamania

Aby zrozumieć skalę problemu, wystarczy wsłuchać się w głos ludzi, którzy na co dzień odpowiadają za dostawy paliwa. Anatolij z Petersburga, od ośmiu lat pracuje w logistyce paliwowej, opisuje sytuację jako „koszmar, którego nigdy nie widział”. Zawsze mieliśmy rezerwy, zawsze mogliśmy coś przeorganizować. Teraz nie ma już czego dostarczać. To tak, jakby chirurgowi zabrano narzędzia – wie, co robić, ale nie ma jak – mówi.

Brak paliwa oznacza nie tylko puste stacje, ale też przestoje w pracy kierowców cystern, operatorów baz paliwowych i pracowników stacji. Latem, kiedy ruch jest największy, zatrzymanie całej branży uderza w miasto jak fala tsunami. Wtedy dopiero widać, jak krucha jest nasza codzienność – dodaje Anatolij.

Życie w rytmie kolejki

Wielogodzinne oczekiwanie na stacjach stało się nową normą. Na połowie stacji nie ma już nic, na drugiej połowie kolejki na 20 godzin. Ludzie stoją całą dobę, by dostać 15 litrów. Bez samochodu w naszym mieście nie da się żyć, a teraz wielu po prostu rezygnuje z jazdy – opowiada Michał z Czyty. W sklepach zaczyna brakować podstawowych produktów, bo transport stanął. Nie mogę zawieźć dziecka do przedszkola czy lekarza. W sklepach nie ma cukru – dodaje.

W Moskwie i okolicach sytuacja jest równie dramatyczna. Nocą, gdy kolejka jest na godzinę, a nie na pół dnia, tankuję do pełna. Przypomina mi się dzieciństwo w czasach późnego ZSRR, kiedy całe dnie spędzało się na stacji – wspomina Jurij.

Kryzys paliwowy szczególnie mocno uderza w rosyjską wieś. Benzyna to nie tylko samochody – to cała gospodarka rolna. Jeśli jej zabraknie, ludzie będą musieli wrócić do łopat i ręcznej pracy. Jak wtedy zebrać i sprzedać plony? – pyta retorycznie Kristina z Kraju Krasnodarskiego. Już teraz lokalni producenci ograniczają dostawy, a mieszkańcy muszą planować zakupy na kilka dni do przodu.

Bezsilność i gniew wobec władz

Wielu Rosjan nie kryje rozczarowania i gniewu wobec reakcji władz. Te okrągłe formułki – „wszystko pod kontrolą”, „szukamy rozwiązań”, „deficyt nie jest taki straszny” – doprowadzają do szału. Problem jest tak oczywisty, że nie sposób mu zaprzeczyć, a jednak rząd wciąż próbuje to robić – mówi Jana z Lipiecka. Chciałabym potrząsnąć Putinem i zapytać: „Zobacz, co do cholery narobiłeś” – dodaje.

Rosjanie coraz częściej mówią o utracie zaufania do państwa i konieczności radzenia sobie na własną rękę. Dawno przestałem wierzyć, że ktoś rozwiąże moje problemy. Kupuję stare auto, które jeździ na wszystkim, co się pali, i planuję każdy wyjazd z wyprzedzeniem – przyznaje Piatrowicz z Powołża.

Moja siostra i siostrzeniec przestali nas odwiedzać. Dziecko nie wytrzyma kolejki na stacji i podróży. Spotkanie z rodziną stało się luksusem – żali się Nikita z Moskwy. Wiele osób ogranicza wyjazdy, rezygnuje z zakupów, a nawet z pracy. Nie mogę już jechać na działkę ze zwierzętami. Ostatni raz stałam godzinę w kolejce, wybuchłam płaczem. Nie chcę już tego przeżywać – mówi Maria z Petersburga.

Wszystko drożeje, a podstawowa rzecz – jazda samochodem – stała się luksusem – dodaje mieszkaniec Moskwy.

Coraz częściej w rozmowach pojawia się pytanie: co dalej? Jeśli nie rozwiążą problemu, będą bunty. To nie jest kwestia VPN czy Telegramu. Co się stanie, gdy nie dojedzie karetka, nie przyjadą strażacy, a rolnikom padnie cały plon? – ostrzega Maria z Petersburga.

Wielu Rosjan nie ukrywa, że obecny kryzys to już nie tylko problem paliwa, ale symbol głębszego kryzysu państwa i społeczeństwa. Nie ma benzyny, nie ma przyszłości. Ziemia ucieka spod nóg, a wojna odbiera resztki nadziei – podsumowuje Nikita z Moskwy.