Kör Parmağım Üsküdar'ın Gözüne

Kör gözüm parmağına, deyimi çetrefillidir. Evet göz göre göre anlamında kullanılır, bu anlaşılırdır. Ama kör gözüm parmağına nereden nasıl evrilerek bu halini aldı, bilemiyorum. Ama Üsküdar’a uydurmak istesem, “Kör gözüm Üsküdar’a” mı diyeceğim yoksa “Üsküdar’a kör gözüm” mü...

Gevezelik ettiğimin farkındayım.

Artık bize iktidar diyor ki hiçbir şeye hayret etmeyin, ben her şeyi yaparım, ağzınız açık kalır, şaşırırsınız ama şaşırmayın, alışın, güç bende, polis bende, asker bende, yargı bende, Meclis bende. Güç bende...

Yahu tek adam rejiminin sahibi bize anımsatmıyor mu, taaa yıllar önce 2016’da İstanbul Belediye başkanı iken Nilgün Cerrahoğlu’na demedim mi, “Demokrasi bir tramvaydır, gittiğimiz yere kadar gider, orada ineriz” diye. Ve “Demokrasi bizim için bir amaç değil, araçtır da demiştim”.

El hak doğru, sözünün eri, taaa o zaman düşüncelerini mertçe dile getirdi ve bir milim bile bundan sapmadı. Evet, seçim zamanlarında politika gereği yalanlar söylemedi değil, bu yalanlardan hiçbirini de iktidara gelince uygulamadı.

Şimdi diyeceksiniz ki seçimler politikacı için yalan söyleme zamanlarıdır. Hepsi için. Vaat eder içinden geldiği gibi ama iktidara geldiğinde bu vaatlerini uygulaması zaten imkânsızdır.

Millet bu yalanlara alışıktır. Bu nedenle yalana değil başka şeylere bakarak oyunu verir.

Erdoğan tramvaydan ineli çok oldu ve kendine özel bir hükümranlık inşa etti. Onu sevenlerin oylarıyla... Ve Meclis’teki destekçileriyle...

Peki Üsküdar’ın gözüne parmağını neden sokup duruyor iktidar? Üsküdarlılar ne der?

Ben de saf saf soruyorum, ne diyeceklerinin, ne yapacaklarının önemi mi var; güçlü kişi yeter ki istesin.

Biliyorsunuz, Erdoğan 16 Nisan 2017 anayasa değişikliği referandumunda, muhalefetin Üsküdar’daki sandık sonuçlarına itiraz edince ooo bayım “Boşuna uğraşmayın, atı alan Üsküdar’ı geçti” demişti.

Yani geç kaldınız, at uçarak kişneyerek Beştepe Sarayı’nın bahçesine kondu.

Bu Üsküdar’ın siyasi tarihine, iktidar açısından altın harflerle, muhalefet açısından da siyasi kötülük anısı olarak kazındı.

Ama Üsküdarlılar 2024 seçimlerinde, Üsküdar atına Sinem Dedetaş’ı oturttu.

Bu kabul edilebilir bir şey değil.

Sinem Dedetaş ve arkadaşları bunun bedelini içeri atılarak ödüyor. Oylama sonuçları Üsküdar’ı yine muhalefete verince Üsküdar iktidar ile muhalefet arasında, bir hukuk ve hukuksuzluk mücadelesine dönüştü.

Şüphesiz, tramvaydan inildikten sonra kurulan rejimin karakteri gereği “güçlünün hukuku” galip gelecektir. Bu kez güçlünün hukuku, Üsküdar Belediye Meclisi’nde çoğunlukta olan muhalefetten adam eksiltilme yoluna başvurdu. Hapishaneler ne güne duruyor...

YENİ Parti İstanbul İl Başkanı Özgür Çelik olan bitenleri net anlattı. Ona göre ([www.facebook.com/](https://www.facebook.com/) watch/?v=1713601936391510) muhalif üyeler oylarını veya partilerini değiştirmezlerse içeri atılmakla tehdit ediliyor. Hatta Adalet Bakanlığı’nın bile elleri Üsküdar Belediye Meclisi üyelerinin üzerinde. Şüphesiz valilik de yargı da. Zaten AKP’den muhalefete geçenin başına geldi bir örnek olay olarak. Vekil seçilen belediye meclis üyesi Amine Cansu Çelik’i hem içeri aldılar hem seçimi iptal ettirdiler. Başkan yardımcısı da içeride.

Adam eksiltme tam gaz gidiyor. Üsküdar adeta “dokunulmaz”.

Peki neden? Üsküdarlılar bu kez “Atı alan Üsküdar’ı geçemeyecek” dediği için mi? Üsküdarlılara verilen bir ağır ceza mı? Hepsi içeride atılamayacağına göre, temsilcileri buyursun.

Yoksa, Üsküdar cumhurbaşkanının evinin bulunduğu bölge olduğu, kültürel simgesel bir ilçe olduğu için mi? 6 minareli Erdoğan Camisi de Çamlıca’da. 30 yıl boyunca muhafazakârların yönetiminde bir ilçe iken... Pat diye elden kaymış.

Ayrıca Marmaray, Avrasya Tüneli ve Çamlıca Kulesi gibi iktidarın “vizyon projeleri” olarak adlandırdığı devasa yatırımların merkez üssü Üsküdar’dır.

Kör parmağım Üsküdar’ın gözüne... İster beğenmeyin ister karşı çıkın.