50-letnia Christa Pike przeżyła próbę wykonania kary śmierci w stanie Tennessee. Kobiecie podano dwie dawki pentobarbitalu, jednak nie doprowadziły one do zgonu.
Świadkowie relacjonowali, że podczas procedury Pike pozostawała przytomna, skarżyła się na ból ramienia, a później wydawała odgłosy świadczące o tym, że nadal oddycha. Ostatecznie przewieziono ją do szpitala, gdzie znajduje się w stanie krytycznym i otrzymuje intensywną pomoc medyczną.
O możliwych następstwach nieudanej procedury mówił anestezjolog dr Joel Zivot w rozmowie z dziennikarzem „The Sun” Samem Homewoodem. Jak ocenił, jedną z przyczyn niepowodzenia egzekucji mogło być nieprawidłowe założenie wenflonu i przez to złe podanie pentobarbitalu - nie bezpośrednio do krwiobiegu, a do tkanek ramienia.
Zakładanie wenflonu to specyficzna umiejętność techniczna, którą opanowują pracownicy służby zdrowia. Nie jest to coś, co da się przenieść do komory egzekucyjnej - powiedział Zivot.
Lekarz zaznaczył, że mogło dojść do poważnego uszkodzenia tkanek, w tym chemicznych oparzeń kończyn.
Najprawdopodobniej ma poważne oparzenie na jednym lub obu ramionach spowodowane pentobarbitalem, który, jak sądzę, przedostał się do tkanek - mówił Zivot w rozmowie z „The Sun”.
Według Zivota konsekwencje błędu mogą być bardzo poważne i obejmować konieczność długotrwałego leczenia, a także przeszczepów skóry i długotrwałej opieki kardiologicznej.
Prawnik Pike, Randy Spivey, przekazał natomiast, że na jej ramionach, w miejscach wkłucia, pojawiły się pęcherze i objawy pieczenia. Obrona określiła przebieg egzekucji jako wyjątkowo brutalny. Zespół, który wykonywał karę śmierci, przez godzinę próbował założyć wenflon. Naliczyłem co najmniej siedem igieł użytych tylko w jej lewym ramieniu. Jedna z nich wyglądała na zgiętą, gdy wyciągnięto ją z ramienia po nieudanej próbie - powiedział Spivey.
Egzekucję przeprowadzono 30 września w więzieniu Riverbend Maximum Security Institution w Nashville w stanie Tennessee. Przed podaniem leków personel miał przez dłuższy czas próbować wkłuć się w żyłę. Po podaniu dwóch dawek pentobarbitalu Pike nadal żyła. Świadkowie twierdzili, że słychać było jej oddech i odgłosy przypominające chrapanie. Następnie została przetransportowana do placówki medycznej.
Tennessee Department of Correction przekazał, że podczas egzekucji postępowano zgodnie z obowiązującym protokołem. Władze stanowe nie wyjaśniły jednak, dlaczego dwie podane dawki leku nie doprowadziły do śmierci skazanej.
W związku z nieudaną egzekucją gubernator Tennessee Bill Lee zawiesił wykonywanie kolejnych egzekucji w stanie do końca 2026 roku i zarządził niezależne postępowanie wyjaśniające.
Nie jest obecnie przesądzone, jakie będą dalsze losy prawne Pike. Dr Zivot zwrócił uwagę, że poważne i trwałe pogorszenie stanu zdrowia może mieć znaczenie dla możliwości ponownego wykonania kary śmierci.
Według lekarza, jeśli stan skazanej okaże się na tyle ciężki, że nie będzie można go odpowiednio ustabilizować, może pojawić się pytanie o możliwość przeprowadzenia kolejnej egzekucji.
Jeśli wykonanie kary śmierci nie przebiegnie prawidłowo, co miało miejsce w tym przypadku, obowiązkiem państwa staje się przywrócenie więźniowi zdrowia. Państwo jest zobowiązane, by to zrobić – powiedział dr Zivot.
Christa Pike została skazana na śmierć za zabójstwo 19-letniej Colleen Slemmer. Do zbrodni doszło 12 stycznia 1995 roku w Knoxville. Pike miała wówczas 18 lat.
Według ustaleń śledczych Pike i jej ówczesny chłopak, Tadaryl Shipp, zwabili Slemmer na zalesiony teren, zaatakowali i brutalnie pobili. Pike użyła między innymi noża i kawałka asfaltu. Na ciele ofiary wyryto pentagram.
Pike została skazana na karę śmierci w 1996 roku. Shipp, który w chwili zbrodni miał 17 lat, otrzymał karę dożywotniego więzienia z możliwością ubiegania się o zwolnienie warunkowe.
Egzekucja Pike miała być pierwszą egzekucją kobiety w Tennessee od ponad 200 lat. Ostatecznie 30 września zamiast wykonania wyroku doszło do bezprecedensowej sytuacji: po podaniu dwóch dawek śmiertelnego leku skazana przeżyła i została przewieziona do szpitala. Jej dalszy stan zdrowia oraz konsekwencje prawne nieudanej egzekucji pozostają przedmiotem postępowania.
