Bir avukat için en zor şey, mesleğinin gereklerini yerine getirememektir.
Müvekkiline hukuki süreçler hakkında tatmin edici cevaplar verememektir.
“Ne olacak?” diye sorduğunda “Ben de bilmiyorum” demektir.
Hele de müvekkili tutuklu ise.
Niye mi?
Anlatayım.
***
Bir gazeteci olduğunuzu düşünün.
Yurtdışında yaşayan, tanımadığınız birisi size ulaşıyor. İki milletvekili hakkında çok ciddi iddialarda bulunuyor.
Biri Osman Gökçek, diğeri Mustafa Sarıgül.
Osman Gökçek’in 150 Milyon Avroluk kayıt dışı yatırımına ilişkin elinde belgeler olduğunu söylüyor. Mustafa Sarıgül’ün ise 1 Milyar Avro karaparasını aklamaya çalıştığını.
Belge talep ediyorsunuz, Gökçek hakkında hiç belge yollamıyor, Sarıgül hakkında başı sonu kesilmiş ses kayıtları, videolar gönderiyor.
“Bunlar iddianızı desteklemeye yetmiyor” diyorsunuz, “Önce haber yap, sonra belgeleri yollarız” diyorlar. Haliyle kabul etmiyorsunuz.
Osman Gökçek’i arıyorsunuz. “Öyle bir şey yok” yanıtını alıyorsunuz. Belge yok. Haliyle haber yapmıyorsunuz.
İhbarcı görüntülü görüşmede “Sarıgül’ün karaparasını aklıyoruz” diyor. Bu görüşme kayıt altına alınıyor.
Sonra bu ihbarcı iki banka dekontu gönderiyor. Biri Mustafa Sarıgül’e gittiği iddia edilen 10 milyon, diğeri Emir Sarıgül’e gittiği iddia edilen 100 milyon Avroluk iki dekont. Dekont bile değil, internet bankacılığı ekran görüntüsü.
Dekontlar gerçek mi, belli değil. Kaynaklarınıza sorduruyorsunuz, “Sahte” yanıtı alıyorsunuz. Muhatabın avukatına cevap hakkı tanıyorsunuz, “100 Avroluk dekont 100 milyon yapılmış, sahte” diyorlar.
“Bu işte bir bit yeniği var” diye düşünüyorsunuz. İki taraf bir zamanlar ortak çıkarın etrafında buluşmuş, çıkarlar bozulunca birbirine düşmüş.
Hangisinin sözüne itibar edersiniz?
Hiçbirine.
Doğrulayamadığınız iddiayı da yayımlamazsınız.
Murat Ağırel bunu yaptı.
Siz olsaydınız ne yapardınız?
***
Şimdi de avukat olduğunuzu düşünün.
Müvekkiliniz Murat Ağırel ev hapsinde. Evini polisler basıyor.
Gözaltı kararına itiraz ediyorsunuz. Sulh ceza hâkiminin itirazı 24 saat içinde değerlendirmesi lazım. Haftalar geçiyor. Karar yok.
Suçlamayı soruyorsunuz. “Dosyada kısıtlılık var” diyorlar. İtiraz ediyorsunuz, haftalar geçiyor, karar yok.
Müvekkiliniz ifadesi bile alınmamışken tutuklanacağını başka gazetecinin X paylaşımından öğreniyor.
Size “Neler oluyor?” diye soruyor. Bilmiyorsunuz.
“Yaptığın itirazlar ne oldu?” diye soruyor, yanıt veremiyorsunuz.
Emniyet’te “Karapara aklamak”la suçlanıyor. “Hangi parayı aklamış müvekkil?” diye itiraz ediyorsunuz. Yanıt yok.
Bir gün sonra savcılıkta, suçlama örgüt üyeliğine dönüşüyor. “Haber hazırlığını bile bir başka gazeteci arkadaşının yaptığını sanıp ona ulaşmışlar. Böyle örgüt üyeliği mi olur?” diyorsunuz. Cevap alamıyorsunuz.
Savcı tutuklama talep ediyor. Suçlama “üye olmamakla birlikte örgüte yardım”a dönmüş bu sefer de. Ve müvekkiliniz tutuklanıyor. Size soruyor “Neden?” diye. Sadece susuyorsunuz.
Tutuklamaya itiraz ediyorsunuz. Dosya günlerce itirazı inceleyecek asliye ceza mahkemesine gitmiyor. O kalemden diğerine koşturuyorsunuz adliyede. Hâlâ itirazın sonucu yok.
Sinan Çampınar ile Emir Sarıgül’e ait fotoğraflardan birini, bir başka kişinin aylar önce yayınlandığını belirliyorsunuz. “Hani belgeleri Sarıgüllere müvekkil vermişti, aylar önce başkası yayınlamış” diyerek tahliye istiyorsunuz. Karar bile verilmiyor.
Tekrar soruyorum:
Siz olsaydınız ne yapardınız?
***
Murat Ağırel, cezaevinde “Madem haber yaparken belge aramaya gerek yok, alın yapıyorum” dedi. Osman Gökçek hakkında, aynı kişilerin iddialarını yazdı.
Gökçek suç duyurusunda bulundu.
Murat haliyle sordu:
“Belgesiz haber yapmak suç, belgesiz haber yapmamak da suç. Ben ne yapayım?”
***
Bugün sözüm ona Murat’ın Sarıgüllere verdiği dekontların gerçekliği hâlâ tartışmalı. Karapara akladığını söyleyen kişi şikâyetçi. İddiayı doğrulamaya çalışan gazeteci hapiste.
Bu hukuksuzluk yalnızca gazetecilerin sorunu değil. İlk değil ve son da olmayacak gibi. Yarın aynı hukuksuzluk başka bir yurttaşın da başına gelebilir. Bu bir hukuki güvenlik meselesidir.
Martin Luther King’in cezaevinden yazdığı mektup bunu anlatır:
Herhangi bir yerdeki adaletsizlik, her yerdeki adalet için bir tehdittir.
Unutmayın. Tehdit altındayız.
