Skutki wet prezydenta: 8,04 mld zł ubytku w budżecie

W ubiegłym tygodniu prezydent Karol Nawrocki podjął decyzję w sprawie kolejnych trzech ustaw. Tymczasem we wtorkowym wydaniu „Rzeczpospolitej” opublikowano zestawienie przygotowane przez Ministerstwo Finansów na prośbę gazety. Wynika z niego, że łączny tegoroczny skutek budżetowy sześciu zawetowanych przez głowę państwa ustaw to 8,04 mld zł.

Największy ubytek dochodów - 3,8 mld zł - resort finansów wiąże z wetem ustawy o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w 2026 r. przy wytwarzaniu i obrocie niektórymi paliwami ciekłymi. Drugą pozycję w zestawieniu zajęła ustawa podnosząca akcyzę na alkohol. Według wyliczeń MF jej zawetowanie oznacza dla budżetu 1,8 mld zł mniej.

Na 1,2 mld zł oszacowano natomiast konsekwencje weta wobec przepisów wprowadzających system SENT w obrocie betonem. Chodzi o system monitorowania przewozu i obrotu towarami, który miał objąć kolejną branżę. Opłata cukrowa, CIT i podatek od wygranych

Z zestawienia wynika również, że 0,9 mld zł wynoszą skutki finansowe nieuchwalenia podwyżki opłaty cukrowej - z 50 do 70 groszy. Weto nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) resort wycenił na 200 mln zł. Z kolei brak podwyżki podatku dochodowego od wygranych ma uszczuplić dochody państwa o 140 mln zł.

„Rzeczpospolita” zwróciła uwagę, że na liście Ministerstwa Finansów nie uwzględniono innych zawetowanych ustaw. Według gazety w większości nie wiązały się one z bezpośrednimi skutkami dla tegorocznego budżetu. Fitch wskazuje na spór między rządem a prezydentem

Kwestia wet prezydenckich pojawiła się też w ocenie agencji ratingowej Fitch. W piątek 21 sierpnia agencja utrzymała rating Polski na poziomie A-/F1 dla zobowiązań w walucie zagranicznej i krajowej, zarówno w perspektywie długo-, jak i krótkoterminowej. Perspektywa ratingu nadal jest jednak negatywna - podało Ministerstwo Finansów. Fitch ocenił, że ograniczona współpraca, a niekiedy antagonistyczne relacje między rządem i prezydentem, w tym liczba wetowanych ustaw, utrudniają skuteczne prowadzenie polityki gospodarczej i wdrażanie reform.