Ulus devlet

Ulus, millet ve halk eşanlamlı sözcüklerdir. Ulus devlet de, ulusu, halkı, milleti önceleyen devlete verilen isimdir. Başka bir deyişle kralın, kraliçenin, çarın, padişahın, papanın, patriğin, halifenin, baronun, lordun, prensin, prensesin, toprak ağasının değil; halkın, milletin, ulusun yararı için var olan devlete ulus devlet denir. Ulus devlet, monarşinin, teokrasinin, feodalizmin karşıtı olarak 1776 Amerikan Devrimi’nden ve 1789 Fransız Devrimi’nden sonra kurulan ve tüm dünyada kısa bir süre sonra yaygınlaşan bir devlet modelidir.

Gerçek bir demokraside ve cumhuriyette, ulusun, halkın, milletin hakları vatandaşlık kavramı ile anayasa ve yasalar tarafından güvence altına alınır. Anayasadan, yasalardan ve vatandaşlık kavramından bağımsız bir ulus, halk, millet olmaz.

Ulus, millet, halk kavramları dine, mezhebe, felsefi görüşe, ırka, etnik kimliğe, anadile indirgenemez. Böyle bir indirgemecilik dincilik, mezhepçilik, ırkçılık, faşizm gibi alanlara yol açar.

Ulus devlet, halkçılık ilkesinin sonucunda doğmuştur. Halkçılık da özünde insancılıktır, hümanizmdir.

Türkiye’de ise “ikinci cumhuriyetçiler”, neo-liberaller, İslamcılar, Kürtçüler ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu olan Mustafa Kemal Atatürk’e düşman olan herkes ulus devlete karşı mücadele vermiştir. 1990’lı yıllardan itibaren üniversiteler, medya ve sivil toplum örgütleri bu konuda seferber olmuşlardır; emperyalizm tarafından desteklenen sistematik bir toplum mühendisliği projesi devreye sokulmuştur.

Bu çevreler ulusu etnik kimlikle ve anadille ilişkilendirerek, ulus devlet kavramını eleştirmişlerdir, ulus devletin faşist ve ırkçı bir model olduğunu iddia etmişlerdir.

Oysa Atatürk Türk ulusunu, milletini, halkını anayasal vatandaşlık kavramı bağlamında, din, mezhep, felsefi görüş, etnik kimlik, ırk ve anadil unsurlarından bağımsız olarak tanımlamıştır.

Dini, mezhebi, felsefi görüşü, etnik kimliği, ırkı, anadili ne olursa olsun Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan herkes Türk ulusunun, halkının, milletinin bir üyesidir.

Bu bağlamda da Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan herkes yasa önünde eşittir. Bu temel ilke Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 10. maddesinde şu şekilde ifade edilmektedir: “Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayrım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir.”

Anayasaya din, mezhep, etnik kimlik, ırk, anadil fetişizmi içeren maddelerin sokulması Türkiye’nin üniter, ulus devlet ve laik yapısını ortadan kaldırır ve anayasanın mevcut maddeleriyle de çelişkiye yol açar.

AKP, MHP, DEM ve CHP’yi istila eden “mutlak butlan” yönetimi böyle bir hazırlık içindedir. Ana muhalefette olan YENİ Parti de bu konuda belirsiz ve duyarsız bir tavır içerisindedir.

Türkiye yaşamsal ve varoluşsal bir sorunla karşı karşıyadır!

ABD, Britanya, Avrupa Birliği ve İsrail emperyalizmi ise bu gelişmelere destek vermektedir. Irak’ın, Suriye’nin, Libya’nın, Afganistan’ın bölünme ve parçalanma sürecinin biraz daha farklı ve “light” (hafif) bir versiyonunun Türkiye üzerinde uygulanması ve Türkiye’nin zayıflatılması planlanmaktadır.

Emperyalist ülkeler kendi devletleri söz konusu olduğunda ulus devleti savunmaktadırlar, kendi devletleri için ulus devleti uygun görmektedirler, ancak yok etmeye veya zayıflatmaya çalıştıkları ülkelere ulus devleti çok görmektedirler!

Türkiye’de üniversiteler, medya ve sivil toplum örgütleri içinde zavallı olarak nitelendirilebilecek bazı odaklar da bu küresel emperyalist oyunun küçük piyonları olarak rollerini almaktadırlar. Bu piyonların bazıları bunu bilinçli ve farkında olarak yapmaktadırlar, bazıları da bilinçsiz ve farkında olmadan kullanılmaktadırlar.

Vezirini, atını, filini ve kalesini kaybedenlerin ve piyonlarını da karşısındaki oyuncunun hizmetine sokanların, satranç oyununu kazanması olanaksızdır!