Wypalanie się medyków: Historia lekarki Daria Frąckowskiej

Czułem, że nie daję rady, że jestem za miękki, jak ślimak bez skorupy - wspomina Wojciech. Jagoda już na pierwszych praktykach dostała ataku płaczu. Konrad też płakał. Tygodniami, gdy tylko miał wolną chwilę w szpitalu. Daria trzy razy szła stwierdzić zgon, żeby mieć pewność. Medycy opowiadają nam, jak wygląda ich praca i jak się w niej wypalają. [...] Lęk bywał tak irracjonalny, że paraliżowała ją nawet konieczność nauki czy sięgnięcia do wytycznych. Pojawiły się dręczące myśli o śmierci pacjentów, ataki paniki, problemy ze snem: - Budziłam się i do rana nie mogłam zasnąć, aż pójdę do pracy i sprawdzę w systemie, że chory Iksiński wciąż świeci się na zielono na liście pacjentów, że żyje.