Odeszła Eva Marie Saint – jedna z ostatnich gwiazd Złotej Ery Hollywood. Miała 102 lata

We wtorek świat obiegła smutna wiadomość – w wieku 102 lat odeszła Eva Marie Saint. Informację o śmierci aktorki potwierdził przedstawiciel rodziny, Jeff Sanderson. Saint była najstarszą żyjącą laureatką Oscara i jedną z ostatnich przedstawicielek złotej epoki Hollywood. Jej kariera trwała niemal osiem dekad i obejmowała film, telewizję oraz radio.

Debiut, który przeszedł do historii

Eva Marie Saint rozpoczęła swoją przygodę z aktorstwem w telewizyjnych przedstawieniach na żywo. Jednak to debiut na wielkim ekranie przyniósł jej międzynarodową sławę. W 1954 roku zagrała u boku Marlona Brando w filmie „Na nabrzeżach” w reżyserii Elii Kazana. Rola Edie, młodej kobiety zakochanej w robotniku portowym, przyniosła jej Oscara. Film zdobył aż osiem statuetek Akademii, w tym za najlepszy film, reżyserię i główną rolę męską.

Reżyser Elia Kazan wybrał Saint spośród setek kandydatek, doceniając jej autentyczność i temperament, który pozwolił jej dorównać legendarnemu Brando. Odbierając Oscara, aktorka była w dziewiątym miesiącu ciąży, żartując ze sceny: Jestem tak podekscytowana, że mogę urodzić właśnie tutaj. Jej syn przyszedł na świat dwa dni później.

Ikona stylu i klasy

Kolejnym przełomowym momentem w karierze Saint była rola w thrillerze Alfreda Hitchcocka „Północ, północny zachód” z 1959 roku. Jako tajemnicza Eve Kendall partnerowała Cary’emu Grantowi, tworząc jedną z najbardziej pamiętnych par w historii kina. Aktorka wspominała, że jedną z najprzyjemniejszych części pracy były liczne duble scen pocałunków z Grantem.

Saint pojawiła się także w takich produkcjach jak „Exodus” z Paulem Newmanem, „Rosjanie nadchodzą” czy „Superman Returns”. Gdy w latach 70. propozycji filmowych było coraz mniej, powróciła do telewizji, gdzie zdobyła nagrodę Emmy w 1990 roku.

Gwiazda, która wybrała rodzinę

Mimo ogromnego sukcesu Eva Marie Saint odrzuciła kontrakt na trzy filmy, który – według jej agenta – mógł uczynić z niej „supergwiazdę”. Aktorka postawiła na życie rodzinne, ograniczając liczbę przyjmowanych ról, by móc wychowywać dwoje dzieci.