Samotność szkodzi metabolizmowi? Przełomowy eksperyment

Grupa, w skład której wchodzili między innymi prof. Shir Atzil oraz doktorantka Monia Masalha oraz dr Shai Fuchs, przeprowadziła szereg eksperymentów, w których ochotnicy spożywali identyczne posiłki dwukrotnie, raz samotnie, raz w obecności bliskiej osoby.

Wyniki były jednoznaczne, osoby jedzące w towarzystwie doświadczały mniejszych skoków poziomu cukru we krwi po posiłku, a ich organizm szybciej powracał do równowagi metabolicznej.

Co istotne, pozytywny wpływ obecności bliskiej osoby nie ogranicza się wyłącznie do regulacji poziomu cukru we krwi. Eksperymenty wykazały również, że przebywanie w jej towarzystwie poprawia zdolność organizmu do utrzymania prawidłowej temperatury ciała podczas ekspozycji na zimno oraz łagodzi reakcje stresowe zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.

Efekt ten pojawiał się nawet wtedy, gdy uczestnicy nie mieli ze sobą bezpośredniego kontaktu fizycznego, a poprawy nie można było wyjaśnić jedynie obniżeniem poziomu stresu.

Naukowcy określili to zjawisko mianem „fizjologii społecznej”, podkreślając, że ludzki organizm reguluje swoje funkcje znacznie efektywniej w obecności innych ludzi. Jak tłumaczy profesor Atzil, przez długi czas uważano, że ciało człowieka funkcjonuje jako zamknięty, samoregulujący się system. Coraz więcej jednak wskazuje na to, że nasze zdrowie jest ściśle powiązane z relacjami społecznymi.

Według autorów badań, zebrane dowody sugerują, że „fizjologia społeczna” jest uniwersalną zasadą funkcjonowania ludzkiego organizmu. Jej odkrycie może mieć teraz daleko idące konsekwencje dla zrozumienia, jak relacje międzyludzkie wpływają na zdrowie fizyczne.

Przebywanie blisko kogoś, kogo kochamy, obniża ilość energii, której nasze ciało potrzebuje do regulacji swojego stanu. Daje nam to bezpośrednią korzyść metaboliczną z bycia razem i ujawnia podstawowy, ewolucyjny powód, dla którego ludzie w ogóle tworzą więzi: nasze ciała funkcjonują lepiej razem - podkreśla prof. Atzil.

W świetle tych informacji warto zwrócić większą uwagę na jakość i częstotliwość wspólnych posiłków z rodziną i przyjaciółmi. Może się okazać, że wspólne jedzenie to nie tylko okazja do rozmowy i budowania więzi, ale także prosty sposób na poprawę zdrowia.

W dobie rosnącej liczby przypadków zaburzeń gospodarki cukrowej i cukrzycy na całym świecie, wyniki izraelskich naukowców mogą okazać się bardzo przydatne. Dotychczas w profilaktyce i leczeniu zaburzeń metabolicznych skupiano się głównie na diecie, aktywności fizycznej i farmakoterapii. Może się okazać, że równie ważne może być to, z kim spożywamy posiłki. Relacje międzyludzkie okazują się mieć aktywny, biologiczny wpływ na nasze zdrowie fizyczne, a nie tylko na samopoczucie psychiczne.