GLP-1 Zayıflama İlaçları Neden Herkeste Aynı Etkiyi Göstermiyor?

Tıp ve obezite araştırmaları dünyasında, son dönemin en popüler zayıflama ilaçları olan GLP-1 (glukagon benzeri peptid 1) agonistlerinin hücresel ve genetik sınırlarına ilişkin kritik veriler yayımlandı. Toronto Üniversitesi ve Tufts Üniversitesi araştırmacıları, kullanıcıların önemli bir kısmının bu güçlü ilaçlara rağmen neden kilo veremediğini mercek altına aldı.

Saygın bilim yayını Nature dergisi ve Uluslararası Endokrin Derneği (The Endocrine Society) tarafından aktarılan verilere göre, ilacı kullananların %10 ila %15'lik kesimi hedeflenen kilo kaybını gerçekleştiremiyor veya çok minimal sonuçlar alıyor.

ÖSTROJEN HORMONU İLACIN ZAYIFLATMA GÜCÜNÜ KATLIYOR

Araştırmada öne çıkan en çarpıcı klinik bulgulardan biri, biyolojik cinsiyet ve hormon seviyelerinin ilaca verilen yanıt üzerindeki etkisi oldu. Menopoz sonrası dönemdeki kadınlar üzerinde yürütülen çalışmalarda, GLP-1 ilacının yanı sıra östrojen içeren hormon replasman tedavisi alan hastaların çok daha hızlı ve yüksek oranda kilo verdiği saptandı.

Uzmanlar, kadın cinsiyet hormonu östrojenin beyindeki iştah merkezinde GLP-1 ile sinerjik (ortak) bir etki yaratarak besin alımını radikal şekilde düşürdüğünü bildirdi.

GENETİK VARYANTLAR VE 28 BİN KİŞİLİK GENOM ANALİZİ

28 binden fazla kişinin DNA verilerinin incelendiği genom araştırmasında, GLP-1 reseptör geninde özel bir varyant taşıyan bireylerin ilaca çok daha yüksek yanıt verdiği belgelendi.

Söz konusu geni taşıyan hastaların ilave kiloları daha kolay kaybettiği görülürken, bilim insanları tek başına genetik verilerin reçete yazmak için henüz yeterli olmadığını, bireysel metabolizma farklarının araştırıldığını kaydetti.

"BEYNİN GİZLİ ODASI" VE PSİKOLOJİK DÜRTÜSELLİK ENGELİ

Araştırmacılar, zayıflama ilaçlarına direnç gösteren bireylerde psikolojik ve nörolojik faktörlerin de belirleyici olduğunu vurguluyor. Kişilik testlerinde "dürtüsel beslenme" ve yüksek kalori tüketimi eğilimi gösteren hastaların ilaç kullansalar dahi beyindeki ödül mekanizmasını baskılamakta zorlandığı ifade edildi.

Toronto Üniversitesi Endokrinoloji Uzmanı Dr. Daniel Drucker, beynin iştah kontrol merkezlerindeki reseptör yoğunluğunun kişiden kişiye değiştiğini belirterek, "İlaç seviyelerini ve proteomikleri ölçüyoruz ancak henüz bireysel farkları açıklayan 'gizli odanın' kilidini tam olarak açamadık. Hedefimiz her hastaya özel obezite tedavisini geliştirmektir," değerlendirmesinde bulundu.